Ali Salami

Rumi: Ghazal 1197 [The Gown of Concord]

If fire be thy companion, then enter and blaze thou bright!

In the Eve of Parting, like a taper burn ’til morning light!

Thou bear’st the weight of contraries, yet harmony thou dost weave;

When they rend thine attire, stitch thou the Gown of Concord to achieve.

In harmony, flesh and spirit find the soul’s own dance

Hearken to the ribab, drum, and flute! Learn from minstrels’ stance!

‘Mongst twenty minstrels, should one stray in tune,

All wander off the path, as if the foremost camel sparked a rune.

Speak not thus: ‘They brawl and clash; what worth then my calm?

Thou art not mere one, but a thousand; kindle thine own balm!

For one lamp alight doth outshine a thousand unlit,

One man of virtue stands taller than a thousand adrift.




اگر آتش است یارت تو برو در او همی‌سوز

به شب فراق سوزان تو چو شمع باش تا روز

تو مخالفت همی‌کش تو موافقت همی‌کن

چو لباس تو درانند تو لباس وصل می‌دوز

به موافقت بیابد تن و جان سماع جانی

ز رباب و دف و سرنا و ز مطربان درآموز

به میان بیست مطرب چو یکی زند مخالف

همه گم کننده ره را چو ستیزه شد قلاوز

تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید

تو یکی نه‌ای هزاری تو چراغ خود برافروز

که یکی چراغ روشن ز هزار مرده بهتر

که به است یک قد خوش ز هزار قامت کوز

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *